
De technologie van identificatie per radio frequentie (RFID) is gebaseerd op een betrekkelijk eenvoudig concept van twee entiteiten die door radiooverdracht meedelen: een etiket dat met een chip en een antenne wordt uitgerust, en een lezer.
De steeds grondigere standaardisatie van RFID laat vandaag het ontstaan van dit werktuig toe, bijzonder interessant dank zij zijn faculteit van afstandlezing en afstandsschrift (lezing zonder vereist zicht van het etiket) en dank zij het beveiligen van de gegevens, zijn zeer goede capaciteit van geheugen en aan zijn voortreffelijke weerstand tegen de verplichtingen.
Het geeft een belangrijke toename van het volume van informatie tot gevolg die tijdens de productieketen wordt ingescheept.
"RFID" betekent Identificatie via radio frequentie. Een miniaturisé radiozender brengt een vast (etiketten bij enige lezing) of veranderlijk bericht ("herschrijfbaar etiketten") over naar een « lezer » wanneer hij vlakbij de lezer voorbijgaat en dat deze het verzoekt.
In de praktijk wordt deze technologie sinds verschillende jaren gebruikt, ofwel met "passieve" etiketten (die geen enkele batterij bevatten, zij gebruiken de energie die door de lezer wordt gestraald), of met "actieve" etiketten (een batterij wordt ingescheept).
Het woord van etiket wordt naar analogie met de traditionele etiketten gebruikt. In feite gaat het altijd om een elektronisch traject (chip), met een mini antenne. In de meest miniaturisée versie, is het mogelijk om dit traject op een etiket « papier » in te sluiten, en men heeft dan een echt "intelligent" etiket dat in warmteoverdracht gedrukt kan worden bijvoorbeeld.
Printers bekwaam om een etiket papier te drukken en gelijktijdig om een informatie te coderen over de chip RFID die in dit etiket papier wordt geïntegreerd, zijn voortaan beschikbaar op de markt (zie Oplossingen en Producten van UP trace).
In andere gevallen, wordt het traject in plastic verdronken en men kan het etiket RFID onder verschillende vormen presenteren (knoop, plastische kaart, enz...) of zelfs ze direct insluiten in een gevormd voorwerp (waaiers, containers, sleutel van voertuig, badge van identificatie, enz..)
De etiketten RFID presenteren twee kenmerken die hun velden van gebruik breder openen dan de barcode etiketten:
het is allereerst mogelijk om ze te lezen zonder zicht tussen de lezer en het etiket (men kan dus bijvoorbeeld ze lezen binnen een karton, of door een laag van verf of terwijl zij in plastic... worden gevormd) ;
vervolgens is het niet alleen mogelijk om gegevens te lezen, maar eveneens om ze te schrijven.
Bovendien maken de systemen "anti-botsingen" het mogelijk om een groot aantal etiketten in hetzelfde volume gelijktijdig te lezen (lezing van de identificaties van alle onderwerpen gelegen in een kassa of op een waaier...).
De lezingsafstanden hangen van de gebruikte technologieën (frequenties, soort en afmetingen van de antennes) en de te gebruiken macht af, die van enkele centimeters aan enkele tientallen centimeters volgens de wettelijke maxima van de landen variëert.
Niettemin zijn afstanden van verschillende meters, en zelfs meer, technisch mogelijk.
RFID, vaak beschouwd als een nieuwe technologie, heeft in feite reeds "een lange" geschiedenis. Nochtans noch de frequenties noch de protocollen van uitwisseling van informatie werden gestandaardiseerd, en, bijgevolg, waren de enige denkbare toepassingen interne toepassingen op een onderneming.
Het verschijnen van standaarden, evengoed wat de technologie betreft zelf (frequenties en protocollen) als de ingescheepte informatie, was de absoluut noodzakelijke voorwaarden voor een belangrijke ontwikkeling van de markt.
Inzake logistiek, zodra men waaiers, kassa's, karton, geleverd, vervoerd of circulerend van een onderneming aan een ander wil identificeren, enig laat het gebruik van standaarden het invoeren van een toepassing toe.
Vandaag zijn de standaarden in plaats: de frequenties HF (13,56 Mhz) en vooral UHF (860 tot 930 Mhz) beschikken over standaarden ISO.
Wat de ingescheepte gegevens betreft, heeft GS1 reeds de standaarden ervan bepaald: (Electronic Product Code), een beetje zoals dat in het verleden voor de barcodes ( vervolgens ) werd gedaan.
Een dynamica wordt vandaag op gang gebracht: de standaarden betekenen de mogelijkheid voor de fabrikanten om op het beleid van aanzienlijke hoeveelheden te hopen, aanzienlijke hoeveelheden laten de gebruikers toe om op lagere prijzen te hopen...
Aangezien het etiket RFID duurder is dan het etiket papier, gaat zijn rentabilisering ofwel aan een veelvoudig opnieuw gebruiken van het etiket ("dus gesloten traject voorbij"), ofwel aan de vermeerdering van de toepassingen voor hetzelfde etiket en in het bijzonder het gebruik van zijn specifieke mogelijkheden: lezing van veelvoudige onderwerpen in hetzelfde volume, lezing/schrijving die het mogelijk maakt om het etiket RFID te beschouwen als een mini ingescheepte database.
Bepaalde toepassingen beginnen zich op aanzienlijke volumes te ontplooien: badges van identificatie met lezing "zonder contact", openbaar vervoer, systemen veiligheidssloten (maakt de sleutels van auto met een chip RFID die door het voertuig wordt erkend en toestaand de start, tolgelden van autoweg (met actieve etiketten), enz... ).
Op logistiek gebied, het gebruik op waaiers van etiketten RFID laat het mogelijk om in de chip van de waaier volledige colisage van de waaier in te schepen, die aldus de ontvangst van de waaier door zijn ontvanger en handhaving van de keten van de tracabiliteit vergemakkelijken.
Verzoek om aanvullende inlichtingen